Andrij Jewhenijowycz Biłecki (ukr. Андрі́й Євге́нович Біле́цький) (ur. 5 sierpnia 1979 roku w Charkowie) – ukraiński nacjonalista, polityk i wojskowy, w stopniu podpułkownika policji. Dowódca pułku Azow, a od 2022 roku 3. Brygady Szturmowej Sił Zbrojnych Ukrainy.
Biografia[]
Andrij Biłecki urodził się 5 sierpnia 1979 roku, na terenie ZSRR. Z pochodzenia jest Kozakiem. Od najmłodszych lat uprawaił sport. W 2001 roku ukończył studia na Wydziale Historycznym Charkowskiego Uniwersytetu Narodowego. Należał do ruchów nacjonalistycznych, był członkiem organizacji Tryzub im. Stepana Bandery, Ukraińskiej Partii Konserwatywnej, Zjednoczenia Swoboda, Patriot Ukrainy i Społecznego Zgromadzenia Narodowego. W listopadzie 2011 roku został ranny w zamachu, a w grudniu został aresztowany pod zarzutem napaści. 24 lutego 2014 roku odzyskał wolność w ramach amnestii więźniów politycznych. Brał udział w protestach na Majdanie. Brał udział w starciach w Charkowie. 5 maja 2014 roku utworzył Batalion Obrony Terytorialnej Azow, który miał służyć do ochrony porządku podczas operacji antyterrorystycznej we wschodniej Ukrainie. W czerwcu 2014 roku, wraz z jednostką uczestniczył w wyzwoleniu Mariupola. Otrzymał za to Order za Odwagę III klasy. Kandydował w wyborach parlamentarnych w 2014 roku i uzyskał mandat VIII kadencji Rady Najwyższej. Na początku 2015 roku uczestniczył w bitwie o Szyrokino. Podczas pełnoskalowej inwazji Rosji na Ukrainę dowodził Pułkiem SSO Kijów, a od 2023 roku 3. Brygadą Szturmową.
Poglądy polityczne[]
Oskarżany jest o skrajny nacjonalizm, neonazizm i bycie zwolennikiem białej supremacji. Był przeciwnikiem porozumień mińskich.
W lutym 2016 roku wystosował list otwarty do radnych Lwowa, w którym apelował o współpracę ze środowiskami polskimi.