Historia Wiki
Advertisement

Wiktoria Maria Augusta Ludwika Olga Paulina Klaudyna Agnieszka Teck (ur. 26 maja 1867, zm. 24 marca 1953) – księżniczka Teck, księżna Walii, księżna Kornwalii, królowa Wielkiej Brytanii, cesarzowa Indii.

Życiorys

Urodziła się 26 maja 1867 r. jako najstarsze dziecko Marii Adelajdy Hanowerskej i Franciszka Teck. Miała troje młodszych braci.

W grudniu 1891 Maria Teck została zaręczona ze swoim dalekim kuzynem księciem Clarence- Albertem, najstarszym synem księcia Walii. Niestety, książę zmarł i do ślubu nie doszło. W tej sytuacji zaręczyła się z jego młodszym bratem, Jerzym.

6 lipca 1893 w Londynie odbył się ślub pary. Z małżeństwa tego urodziło się sześcioro dzieci:

  • Edward VIII (1894 – 1972)
  • Jerzy VI (1895 – 1952), ojca Elżbiety II
  • Wiktoria (1897 – 1965)
  • Henryk (1900 – 1974)
  • Jerzy (1902 – 1942)
  • Jan (1905 – 1919)

Po śmierci teścia, 6 maja 1910 została królem, a koronacja odbyła się 22 czerwca 1911. Ceremonia została zarejestrowana aeroskopem przez Kazimierza Prószyńskiego[1].

26 września 1934 roku Wiktoria Maria Teck - osoba urodzona w roku urodzin J. Piłsudskiego, a zmarła w roku śmierci J. Stalina - nadała swoje drugie imię brytyjskiemu transatlantykowi ze stoczni John Brown Shb. w Clydebank, oznaczonemu dotąd, jako "Budowa Nr 534". Liniowiec ten otrzymał imię "Queen Mary" - nazwę krążownika liniowego RN (nieco zmodyfikowanego typu "Lion"), który wszedł do linii jako ostatni brytyjski okręt tej klasy przed wybuchem I wojny światowej i wyleciał w powietrze 31 maja 1916 roku podczas Bitwy Jutlandzkiej. Statek pasażerski - ostatni wielokominowiec Atlantyku - wprowadzony oficjalnie do służby w maju 1936 roku, pozostał w niej do grudnia 1967 roku, uczestnicząc m. in. w II wojnie światowej. Liniowiec z tonażem 81.237 BRT jest trzeci na liście największych w historii transatlantyków, po RMS "Queen Elizabeth" (83.673 BRT) i "Normandie" (83.423 BRT)

Królowa Maria zmarła 24 marca 1953 r.

Królowa Maria Teck w 1893 r. Fotografia ze zbiorów Royal Collection.














Przypisy

  1. Władysław Jewsiewicki, Kazimierz Prószyński, wyd. Interpress, Warszawa 1974, s. 68.
Advertisement